هیات کوهنوردی شاسکوه آبیز

۱) کوله های کوهپیمایی : این کوله ها در اندازه های مختلفی دوخته و آماده می شوند که واحد آن لیتر است. زینی که در پشت کوله تعبیه می شود، فشار بار را به ناحیه کتفها و در صورت بستن کمربند کوله به بالای استخوان های لگن منتقل و در نتیجه از فشار وارده بر کمر و کتفها می کاهد. کوله ها عموماً دارای جیبهای بغل می باشند، اما در هنگام خرید باید سعی شود که عرض کوله از عرض بدن شخص بیشتر نباشد. در ضمن این نوع کوله ها برای کارهای فنی از جمله سنگ نوردی و یا حتی عبور از گذرگاههای باریک مناسب نمی باشد.

 
۲) کوله های فنی : عرض این نوع کوله ها از عرض بدن کمتر بوده و در اطراف آن جیبی که برجسته باشد کار گذاشته نمی شود. جنس این نوع کوله ها در مقابل کشیده شدن بر روی سنگها از نوع معمولی مقاومتر است. کم عرض بودن این کوله ها، به دلیل جلوگیری از درگیرشدنشان با سنگ به هنگام صعود دیواره ها و تنوره ها می باشد.

چیدمان و بستن کوله پشتی:

کوله پشتی باید توسط کسی که آن را حمل می کند بسته شود. یک کوله پشتی موقعی خوب بسته شده که ضمن حرکت اگر چیزی بخواهید، فوراً روی آن دست بگذارید. بنابراین :
۱) سعی شود وسایل و پوشاکی را که در مواقع ضروری و کلاً در طول روز به آن نیاز نیست در قسمتهای زیرین کوله چیده شود و بهتر است برای جلوگیری از خیس شدن وسایل، مخصوصاً کیسه خواب و پوشاک، آنها داخل کیسه های پلاستیکی قرار داده شوند. پس از آن وسایل سنگین تر خود شامل کنسروها و ... را در راستای ستون فقرات از قسمت بالای لگن نزدیک به بدن در قسمت بالای کوله قرار دهید.
۲) مواد غذایی مورد نیاز در طول روز مثل قمقمه، آب، تنقلات، غذای بین راه، کمکهای اولیه، بادگیر، کلاه، دستکش، چراغ قوه، چاقو، لیوان، طناب انفرادی، یک عدد کارابین را در جیبهای بغل و درب کوله جای دهید.
۳) کوله پشتیها را بر اساس نوع برنامه و مدت آن انتخاب کنید. بنا بر یک ضرب المثل کوهنوردی قدیمی: "هرچه کوله شما بزرگتر باشد، شما هم وسایل بیشتری را با خود برخواهید داشت". حتی منضبط ترین کوهنوردان اگر امکان حمل کافی داشته باشند به سختی می توانند از برداشتن یک لیتر سوخت اضافی یا برداشتن یک کیسه خواب سنگین تر و گرمتر خودداری کنند. برعکس یک کوله کوچک نیز می تواند دردسرزا باشد. علاوه بر فشار آوردن بر کوله و درزهای آن به دلیل عدم تعادلی که دارد، هنگام حرکت مشکل ایجاد می کند. در ضمن هم در هنگام بستن و هم در هنگام حرکت انرژی بیشتری از انسان صرف می کند.

در کوله پشتی های فریم داخلی در مسیر های سخت و آسان سعی کنید وسایل سنگین تر را به سمت پشت و  وسط استخوان شانه قرار دهید. در مسیرهای هموار و راحت بارهای سنگین را در قسمت بالاتر قرار دهید. این امر به شما کمک می کند تا سنگینی بار بر روی کفل و ران که بیشترین قابلیت در حمل بارهای سنگین را دارد منتقل شود. در مسیرهای سخت و صعب العبور کمی بار را به سمت پایین تر وسط شانه قرار دهید تا نقطه ثقل شما به پایین منتقل شده و تعادل شما در مسیر های ناهموار بهتر حفظ شود. اکثر کوله های فریم داخلی در قسمت پایینی قسمتی برای نگهداری کیسه خواب دارند. اگر کیسه خواب شما کوچک باشد می توانید سایر وسایل سبک خود را نیز در این سمت جای دهید. مزیت این نوع از کوله ها در آن است که دیواره ای این قسمت را از سایر قسمتهای کوله جدا کرده و از آسیب رساندن به کیسه خواب در اثر فشار وسایل بالاتر و سنگین جلوگیری می نماید. ابتدا کیسه خواب خود را درقسمت تحتانی قرار دهید و سایر  وسایل سبک که احتمال می دهید تا هنگام خواب به آنها احتیاج نخواهید داشت را نیز بر روی کیسه بفشارید. این لایه درواقع پایه ای برای وسایل سنگین و متوسط داخل کوله پشتی خواهد شد. بند های کوله را محکم ببندید تا امکان هرگونه جابجایی بار و وسایل به حداقل برسد.   

 کوله پشتی های فریم خارجی مخصوص مسیرهای آسان طراحی شده اند. در این نوع کوله نیز همانند نوع بالا وسایل سنگین تر را در قسمت پشت و نزدیک بدن قرار دهید .هرچه این بار به سمت بالا تر باشد موجب می شود تا حمل آن آسان و راه رفتن شما با حالتی صاف همراه باشد. کیسه خواب معمولا در این نوع کوله پشتی در خارج کوله پشتی بسته می شود.

نکات زیر جهت بستن  و مراقبت انواع کوله پشتی از اهمیت زیادی برخوردار است:

برخی از وسایل همچون عینک آفتابی، نقشه، بادگیر، تنقلات انرژی زا، کمک های اولیه، قطب نما، چراغ قوه، روکش کوله ، ظرف آب و... باید دم دست باشند تا در هنگام نیاز بدون برهم زدن چیدمان کوله پشتی پیدا شوند.

سعی کنید فضاهای خالی را پرکنید تا از تکان خوردن وسایل داخل کوله جلوگیری شود.

خرده ریزهای مرتبط به هم (وسایل آشپزی) را درون کیسه هایی به رنگ خاص طبقه بندی و نگهداری نمایید تا در هنگام استفاده با مشکل مواجه نشوید.

تا حد امکان از آویزان کردن وسایل بر بدنه خارجی اجتناب کنید زیرا علاوه بر تکان خوردن و احتمال گیر کردن به موانع ممکن است تعادل شما را برهم بزند.

یک کوله پشتی هرچقدر از مواد ضد آب ساخته شده باشد در اثر استمرار تماس با آب و باران از طریق درزها و زیپ خیس می شود.بنابراین بهترین وسیله روکش های ضد آب است که در باران بر روی کیسه کشیده می شود.

بعد از سفر کوله را با دستمال مرطوب تمییز نمایید و شن و ماسه آنرا تکان دهید. زیپ ها می بایست بعد از هر سفر با اسپری سیلیکون روغن کاری شود.

از حمل ظرف شیشه ای در داخل کوله ها خودداری کنید زیرا احتمال شکسته شدن و در نتیجه پاره کردن کوله ها و خرابی آنها می باشد. در ضمن وزن این ظروف غالباً سنگین نیز می باشد.

در حمل مواد نفتی و یا هر چیز دیگری که احتمال نشت آن می رود باید دقت شود. این نوع مواد باید داخل ظرف کاملاً آببندی شده قرار گیرند. 

به هنگام حمایت یا حمل کوله با طناب از دیواره توجه شود که طناب یا کارابین حتماً از داخل یکی از بندهای کتف و حلقه حمایت کوله عبور داده شود و تنها به بند حمایت اکتفا نشود.

به هنگام استراحت سعی شود پشت کوله که معمولاً مرطوب می باشد به سمت خورشید قرار گیرد تا رطوبت تا حدودی گرفته شود. همچنین در مواقع استراحت کوله را در جای مناسب قرار دهید تا از غلطیدن به پایین جلوگیری شود.

چنانچه کوله پشتی  کثیف شد می توانید آنرا با آب نیمگرم و صابون بشویید و از حرارت مستقیم به آن جلوگیری کنید. از شستن کوله با مواد شیمیایی (تاید)، چنگ زدن و انداختن در ماشین لباسشویی خودداری نمایید زیرا مواد ضد آب آن بعد از مدتی از بین خواهد رفت.

هنگام مراجعت از برنامه حتماً کوله خود را از ظروف کثیف یا مواد غذایی مانده از برنامه و نیز لباسهای خیس و کثیف تخلیه کنید. 

 چنانچه در کوله پشتی پارگی مشاهده کردید در اسرع وقت آن را ترمیم کنید.

قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمینان حاصل کنید. 

اغلب مشاهده می شود که در برنامه های بلند مدت که مجبور می شویم کوله پشتی خود را داخل صندوق اتوبوسها و یا باربند قرار دهیم با مشکل کثیف شدن، خیس شدن و یا پاره شدن کوله مواجه هستیم. بهتر است کیسه ای برای حفاظت کوله تهیه کنیم.